Ruajtja e traditave nga Pellazg në Shqiptar

Ruajtja e traditave nga Pellazg në Shqiptar

Jo vetëm për Zeusin, kryeperëndi pellazge dhe zot i qiellit, por në përgjithësi për tërë pellazgët, shqiponja ishte shpendi më i dashur dhe më i nderuar i tyre.

Shkruan: Sami ARIFI

Prandaj, jo rastësisht shqiponja është simboli i shqiptarëve të sotëm, pasardhës të pellazgo-ilirëve, meqë i vetmi vend në botë i cili quhet në emër të shqiponjës është Shqipëria, i cili është edhe i vetmi popull që i thotë vetes djemtë e shqiponjës janë shqiptarët.

Pothuajse shumica e autorëve historian të huaj e ka shënuar dhe do të shënonin se fjala shqiptar do të thotë bijtë e shqiponjës, dhe se Shqipëria është vendi i shqiponjave.

Në librin e tij autori Paul Fr. A. Ritsch citon se fjala pellazg d.m.th., pelask dhe ka domethënie të fjalës shqipe pelak dhe plak, pra, diçka e vjetër, e moshuar, që është në mendje të të menduarit për tokë dhe vend të vjetër.

Sipas albanologut të njohur gjerman, Johann Georg von Hahn, lidhur me pellazgët dhe domethënien e emrit pellazg, citon se fjala e vendit në Maqedoninë e sotme që quhej Pellagoni, është e afërt me fjalën e gjuhës shqipe, plak, Pelak-oni. Prandaj kjo fjalë më shumë ka të bën me pleqni, pleqtë, apo për moshë të shtyrë, që esenca e kuptimit të fjalës pellazge qëndron sipas Hahnit dhe autorëve të tjerë të shumtë me përmbajtje vetëm në gjuhën shqipe.

Me emrin palazgë (pelakë) ishte quajtur edhe mbreti i parë i Pellazgjisë, Pellazgu I, që kishte formuar shtetin e parë me senat të përbërë nga disa pleq të mençur të emëruar si Këshilli i Pleqve, dhe organi i tij këshillëdhënës quhej Plakoni.

Prandaj në shkrimin e Hahnit; thuhet se Këshilli i Pleqve ka qenë një vendtubim i njerëzve të mençur dhe të moshuar, mbi të dhënat këshillimore të përgjithshme, prandaj mund të thuhet se ky institucion i antikës pellazge Plakonia, (Pleqnia), ekziston edhe sot te shqiptarët, ku kuvendet e pleqve (odat), ishin dhe mbetën deri në ditët e sotme si vend i tubimit dhe këshillimeve të fiseve, dhe vend i pajtimeve të gjaqeve si dhe ngatrresave, gjithashtu edhe vend ku përcilleshin tregimet, baladat, këngët, mitet dhe eposi shqiptar.

Ky artikull nuk pasqyron qëndrim editorial të redaksisë! Për më tepër, ju lutem lexoni kushtet e përdorimit.

KOMENTE