Udha e amshimit konkret

Udha e amshimit konkret

UDHA E AMSHIMIT KONKRET
Meti Rexhepi

“si ta shërojmë shpirtin tonë nga kujtesa e sertë”
(Prend Buzhala: ANI I ILIRISHTEVE; f. 168)

deri te ai flamur me katër sëpata mbi koka
shtrohej ngjitja shkallareve të tërthorta
mbi kurrizin e vertikales sonë bartnim hiperbolën e kuçedrës
nuk kishte fjetur shtirej se mbyllte njërin sy
se si e ku mund të binte mësymja
ishte një shtysë e kurdisur termometri
kurdoherë e kishe me veti
mbase temperaturat vibrojnë
pesha e temperaturës të hedh nga njëri në polin tjetër
ngjitja sjell shkallaren e marramendjes së vjetër
gradëve të ngritura pastaj zbritja
me krah a pa krah nga akulli në zjarr
të ndjek trajta e paralizës
e shndërrimit në gomar që pall në malin pa barë
ta pështysh vetën të shkarë
të këndellesh në një asket
drejt cilësdo kahe të mësysh
një gjymtyrë kuçedre do ta kesh
shtetin-oktapod mijëra tentakula valë alarmesh
prapa shpinës dhe përballë
këtej e ndjenë bymimin dhe ngrirjen
në përrallë mbresën dhe shpresën
asnjë lutje deri te oaza e zemrës dhe e shpirtit
nuk ta jepte dorën e shpëtimit
i përshkuar valëve drithëruese
shkallëve avullore të hiperbolës
pas Teje i dyti i treti i dhjeti i njëqindti
pse mos ti rrekeshin figurës së krahasimit
ja si shegtonte Epi nën thika e tyta për Lirikën
pik ë pik ë goj ë t anonime e kishin mbush p ë rftyrime
shtohej qeta termometrit izbrisnin gradët
krahasimi i shkëput përftyrimeve të zezën torturë
është litar i ngjitjeve tehut asht-prerës urë së rrënuar
p ë r t’ia thyer zinxhirët Të Mirës së Lidhur
mirëpo Ai e shkroi epitafin e vet në fletë
dhe e dogji po me dorë të vet
rininë trupin dhuntinë vashën dhimbjen
për dritën e këtejme të amshimit konkret

kundruall ndeshtrashës një amshimi të errët
figura e krahasimit humbi bastin me Bacën*

të del para sërish e brishta shtysë
Zotit të lajthitur mbaja ison mu në fytyrë
prapakthimi të thyen dyfish
përballja e lënë pezull
rrëzon drejtpeshimin
i çelë apetite asaj kuçedre për gëlltitje
kuçedra e yshtur nuk përmbyllej në litotë
para Të Madhit Zot i shihje lot
pikërisht për shkrirje të tilla i kishte caqet nisma
si të lëkundej pa u goditur kjo botë
kuçedrës-shtet ia shihje përmasat e nervozes
kozmetikë politesash si zjarr kashte dhe blozash
prapa-shtysës i priteshin këmbët
të paralizonte krahasimi i gjymtimit
trishtohej litota kllapave të forta
si të shikohej ndryshe vrastarja dhe krimi
torzo e ngopur dhe flijimi
thurej modeli i flakjes tmerrit tek zgjerim gjoksesh
rivendosje kokash bashkim gjymtyrësh
pastaj trupit somnambul t`i ndizeshin
të gjithë kandilat e rruzullimit
shiu lante vetveten bukurisë së strukur
i huazoi hark-kuqen vetull dhe i fali një ylberi
mbi të gjitha rropatjet veçse simboli ngadhënjeu

i përhershmi gravitet
të josh dhe të plandosë sapo të ngrihesh përpjetë

*Adem Demaçi

Gjilan, gusht 2021

KOMENTE