Shqiptarët nuk janë komb i vogël

Shkruan: Ali Bajrami

Shqiptarët nuk janë komb i vogël.

Vetëm se jetojmë në dy shtete relativisht të vogla, ndërsa shqiptarët janë të shpërndarë në shumë vende të botës.

Miliona shqiptarë jetojnë jashtë trojeve tona. Janë mjekë, profesorë, inxhinierë, biznesmenë, juristë, artistë, sportistë, diplomatë, punëtorë e profesionistë të suksesshëm. Ata janë pjesë e shoqërive më të zhvilluara të Evropës, Amerikës dhe vendeve të tjera.

Pra, potenciali shqiptar është shumë më i madh se madhësia e shteteve tona.

Kemi njerëz.

Kemi dije.

Kemi kapital.

Kemi energji njerëzore.

Kemi diasporë.

Kemi lidhje me botën.

Kemi një gjuhë, kulturë dhe histori që na lidhin.

Çfarë na mungon?

Na mungon ajo që kombet e organizuara e kanë kuptuar prej kohësh:

BASHKËRENDIMI – BASHKËVEPRIMI – UNITETI MBARËSHQIPTAR.

Jo unitet për të luftuar dikë.

Jo unitet kundër fqinjëve.

Jo unitet për të krijuar armiq të rinj.

Por unitet për të ndërtuar veten.

Bashkërendim në arsim, ekonomi, kulturë dhe diplomaci.

Bashkëveprim mes institucioneve, biznesit, akademisë dhe diasporës.

Bashkëpunim mes shqiptarëve të Shqipërisë, Kosovës, Maqedonisë së Veriut, Malit të Zi, Preshevës dhe diasporës.

Sepse çfarë vlere ka të kemi mijëra njerëz të zotë nëpër botë, nëse secili vepron i vetëm dhe potenciali ynë mbetet i shpërndarë?

Çfarë vlere ka diaspora, nëse e kujtojmë vetëm kur na duhen paratë e saj?

Çfarë vlere ka rinia shqiptare, nëse nuk i krijojmë hapësirë për dije, meritë, inovacion dhe zhvillim?

Nuk kemi nevojë për më shumë fjalime patriotike. Kemi nevojë për më shumë organizim.

Duhet ta ndryshojmë mentalitetin.

Të mos e shohim suksesin e shqiptarit tjetër si kërcënim, por si pasuri.

Të mos e shohim tjetrin nga cila parti është, nga cili qytet vjen apo në cilin shtet jeton, por nga ajo që mund të kontribuojë.

Sepse shqiptari i suksesshëm në Amerikë është pasuri për kombin.

Shqiptari i suksesshëm në Gjermani është pasuri.

Shqiptari i suksesshëm në Zvicër është pasuri.

Shqiptari në Tiranë, Prishtinë, Shkup, Ulqin apo Preshevë është po ashtu pjesë e këtij potenciali.

Duhet ta lidhim këtë potencial.

Dhe kjo nuk bëhet me emocione njëditore. Bëhet me institucione, strategji, rrjete profesionale, investime, arsim, teknologji, kulturë dhe diplomaci.

Shtetet shqiptare duhet të mësojnë të bashkërendojnë interesat aty ku është e mundur. Akademia duhet të bashkëpunojë. Biznesi duhet të lidhet. Rinia duhet të komunikojë. Diaspora duhet të përfshihet më shumë. Shoqëria civile duhet të krijojë ura.

Kjo është fuqia e bashkërendimit.

Sepse një shqiptar i vetëm mund të bëjë shumë.

Por qindra mijëra shqiptarë të lidhur përmes dijes, ekonomisë dhe bashkëpunimit mund të bëjnë shumë më tepër.

Prandaj, le ta themi pa komplekse:

Nuk jemi komb i vogël.

Jemi komb me potencial të madh, por ende të pamjaftueshëm të organizuar.

Dhe rruga për të dalë nga kjo gjendje nuk është mister:

BASHKËRENDIM -BASHKËVEPRIM -UNITET MBARËSHQIPTAR .

Kjo nuk kërkon që të gjithë të mendojmë njësoj.

Përkundrazi.

Mund të kemi parti të ndryshme, ide të ndryshme dhe pikëpamje të ndryshme. Por për interesat tona strategjike duhet të dimë të bashkërendohemi, të bashkëveprojmë dhe të qëndrojmë bashkë.

Sepse përçarja na zvogëlon.

Bashkërendimi na fuqizon.

Bashkëveprimi na organizon.

Uniteti mbarëshqiptar na jep peshë.

Ndoshta problemi ynë më i madh nuk është se kemi pak shqiptarë.

Problemi është se ende nuk kemi mësuar ta kthejmë fuqinë e shqiptarëve në një forcë të organizuar për zhvillim.

Dhe pikërisht këtu duhet të fillojë ndryshimi.

Jo Nesër. Por Sot.    /2LONLINE/