Pranë petaleve të një luleje  – cikël poezish

PRANË PETALEVE TË NJË LULEJE
( cikël poezish )

Sabit Rrustemi

NË PRITJEN E NJË DITEJE

Vjen në krye të çdo moti
përmes udhës rrotulluese
dhe një Nateje të Madhe

Me themel shprushem
pastrohem
për sytë plot dritë

Fole e saj është krejt natyra
çdo lule e fije bari
dhe pritja ime

Nën qepallat e një dritareje
ajo vjen
me shi më shpërlanë kthjellon

Puhia e flokëve të saj
faqeve më miklon

Para agut në shesh më nxjerr
në ditën e madhe më lumturon
për jetë e mot

NË DORËN TËNDE

Imja tokë më ngroh e ushqen
dhe etjen ma heq
për të lëshuar shtat
rremb i kësaj luleje të bëhem
në dorën tënde
për çdo mëngjes

SHTEGU I TRËNDAFILTË

Sa herë mbetem në bregun tjetër
ti mërrolesh
nëpër re fshihesh
unë gjej një shteg
përbiroj mes resh
e laj rrezet me një rigë shi

Nga ata sytë tu
shpërthejnë ngjyrat
breg më breg
përkohësisht na afrojnë

BRENDA ZEMRËS TRËNDAFILORE

Aty jam diku
i fshehur prej kohësh
në kornizë
brenda zemrës trëndafilore

Ajo as hapet
as mbyllet më shumë
më mbanë në atë dhomë shpirti
përjetësisht

KURORË TRËNDAFILORE

Në ditën e saj të shenjtë
bulëzoj e hapem
shtatit të njomë
faqeve prush
i bëhem kurorë
mbi ballin që i ndritë
mbi të zezat flokë
për jetë e mot

ZONA IME KUQËRREME

Sa herë
perdja e zezë e ditës lëshohet
kthehem në zonën time kuqërreme
e të përjetësoj
përmes vargjeve të shpirtit

Një jetë si kjo më ikën
sa hap e mbyll sytë
e vargu për ty
nuk përmbyllet dot

ZEMËR E VIRGJËR

Dlirësia ime e bardhë
ëndrra ime e virgjër
vetëm ti je
paqja e shpirtit tim

Më nuk do të të humbas
tapinë e zemrës
veç ta kam nënshkruar