Nuk është normal “normalizimi” me atë që nuk është normal

Shkruan: Ismajl KURTESHI

/2L ONLINE/ – Sipas fjalorit të gjuhës së sotme shqipe, fjala normal/e do të thotë: Që është ose që bëhet në përputhje me zhvillimin e rregullt e të zakonshëm të gjërave; që nuk ka ndonjë gjë të jashtëzakonshme… sipas fjalorit anglisht-anglisht: “The Oxford popular English Dictionary”, fjala normal do të thotë: conforming to ëhat is standard or usual; typical (diçka që është konform standardes ose të zakonshmes; ose tipike).

Thaçi, pas dështimit të Kosovës që të anëtarësohet në UNESCO disa herë e përsëriti konstatimin:” Serbia po udhëheq politika luftënxitëse dhe raciste…” në të njëjtën kohë ai deklaroi: ne do t’i vazhdojmë negociatat për normalizimin e marrëdhënieve me Serbinë, me arsyetimin se kjo është rruga evropiane. Bazuar në këtë deklaratë politika e Serbisë karshi Kosovës nuk është normale siç nuk është normale bindja se Kosova përmes Serbisë mund shkon në Evropë. Kurse angazhimi i Thaçit për vazhdimin e negociatave me Serbinë në këto rrethana është absurd.

Daqiq, në prag të konferencës së UNESCO-së, në të cilën votohej për anëtarësimin e Kosovës deklaronte: Kosova është një vend terrorist, është ISIS… Ditë e natë po punojmë me të gjithë…ne nuk kemi punë më urgjente se pengimin e anëtarësimit të Kosovës në UNESKO. Kjo do të më kënaqte më shumë se çdo gjë tjetër.

Kryeministri serb Vuqiq, para se të votohet në UNESCO, deklaronte: Po punoj deri në orën dy pas mesnatës për pengimin e anëtarësimin të Kosovës në UNESCO.

Pas pezullimit të marrëveshjes së “Zajednicës nga ana e Gjykatës Kushtetuese më këmbëngulës për vazhdimin e bisedimeve dhe sidomos implementimin e marrëveshjeve të 25 gushtit u deklaruan liderët e Serbisë Vuqiqi dhe Daqiqi.

Vuqiqi: hapur po kërkon nga BE-ja që të bëjë presion në Prishtinë për implementimin e Marrëveshjes.

Daqiq: “Marrëveshja për “Zajednicen” nuk mund të tërhiqet sepse qellim i negociatave të Brukselit ka qen themelimi i “Zajendicës”.

Këto sjellje dhe deklarata të zyrtar4ve të lart serb nuk mund të quhen normale dhe janë pengesë e patejkalueshme për normalizimin e marrëdhënieve, derisa Serbia nuk e ndryshon rrënjësisht qasjen ndaj pavarësisë dhe sovranitetit të Republikës së Kosovës.

A është normale t’i normalizosh marrëdhëniet me një shtet racist e luftënxitës që hapur ta cenon sovranitetin dhe ta pengon integrimin në organizata ndërkombëtare edhe pse në Bruksel ishte zotuar për të kundërtën e kësaj që po e bënë?

A është normale që përfaqësuesit e një shteti të pavarur të insistojnë t’i normalizojnë marrëdhëniet me një shtet që deri para 16 viteve e ka mbajt të okupuar vendin e tyre, e që edhe më tutje e konsideron krahinë të vetën edhe në kushtetutë, edhe gjatë negociatave për normalizim edhe në veprimet dhe sjelljet e përditshme; t’ i normalizosh marrëdhëniet pa kushte, e duke bërë koncesione të reja, me një vend që për 87 vitet e okupimit ka ushtruar dhunë e gjenocid mbi popullin e shtetit që po insiston për normalizim të marrëdhënieve. Shtetin që hapur pengon funksionimin e institucioneve të shtetit të Kosovës në tërë territorin; që prioritet të vetin e shpall pengimin e anëtarësimit të

Kosovës në organizmat ndërkombëtar siç ishte rasti i UNESCO-së; që edhe 16 vite pas lufte nuk po i kthen as mbetjet mortore të rreth 2000 shqiptarëve të vrarë nga vet shteti serb. Që ndërhyn me të gjitha mjetet e mundshme që ta zhbëj shtetin e Kosovës?

A është normale që pas dështimit të anëtarësimit të Kosovës në UNECO, për fajin kryesisht të Serbisë, që u angazhuar me tërë arsenalin, diplomatik e kishtar që ta pengoj këtë anëtarësim, qeveritarët e Kosovës menjëherë, pa u menduar fare, të deklarojnë se bisedimet për normalizim do të vazhdojnë sikur të mos kishte ndodhur asgjë.

A është normale që Qeveria marrëveshjet t’i shpall të pa rishqyrtueshme e ta injoroj përjashtoj opozitën nga vendimmarrja për çështje shumë të rëndësishme për vendin, derisa eurodeputetja, Ulrika Lunacek, angazhimin e Serbisë për pengimin e anëtarësimit të Kosovës në UNESCO e quajti jonormal, dhe tha se kjo mund të ndikon në procesin e negociatave të mëtutjeshme. Kurse sa i përket Marrëveshjes së 25 gushtit të nënshkruara në Bruksel ajo nuk e përjashtoj mundësin e rinegocimt, të cilën e quajti marrëveshje në mes të dy shteteve por jo ndërkombëtare. Për rishqyrtimin e kësaj marrëveshje po angazhohen edhe ekspert juridik e kushtetues, sepse në këto marrëveshje kanë gjetur çështje që janë të papranueshme. Zonja Lunacek dhe shumë ekspert e politikan nga brenda dhe jashtë vendit po kërkohet që për marrëveshjet në fjalë Qeveria ta merr bekimin edhe të opozitën.

A është normale që Qeveria që thirret në të drejtën e shumicës të refuzoj që kjo çështje kaq e rëndësishme të zgjidhet përmes referendumit si forma e demokracisë së drejtpërdrejt, siç nuk është e gatshme të tërhiqet nga marrëveshja dhe ta fillon rinegocimin për këto

çështje bashkë me tërë spektrin politik të vendit. Vazhdimi i negociatave në mënyrën si po insiston Qeveria dhe Serbia do të thotë vazhdim i koncesioneve të reja ndaj Serbisë.

Këto negociata në formën si kanë filluar, nuk ka mundësi të përfundojnë me normalizim të marrëdhënieve. Normalizimin përmes negociatave në Bruksel e pamundëson fakti që Kosova ka pranuar të negocioj me Serbinë, para se Serbia ta njeh pavarësinë e Kosovës dhe pa parimin e reciprocitetit që janë kushte të domosdoshme pa të cilat nuk mund të ketë bisedime të suksesshme.

Insistimi i normalizimit të marrëdhënieve me shtetin që vetë negociatorët e Kosovës e quajnë racist kurse pala tjetër Kosovën e quan ISIS nuk është normal.

Pranimi i përfaqësuesve të Kosovare së pavarur, pavarësinë e të cilës e kanë pranuar mbi 100 shtete, të bisedoj me Serbin si krahinë e saj nuk ka gjasa të prodhoj normalitet.

Çdo përpjekje tjetër e negociatorëve të Kosovës dhe e ndërmjetësuesve të BE-së, të cila janë lodhur me Ballkanin dhe e dëshiron një përfundim do si do, që marrëveshjet të mos ndryshojnë dhe negociatat me Serbinë për çështje të brendshme të Kosovës të vazhdojnë është gabim i madh që sjell komplikime me pasoja të paparashikueshme.

Prandaj ndërprerja e këtyre negociatave, deri në momentin kur Serbia ta njeh pavarësinë e Kosovës është gjëja më normale që mund të ndodh aktualisht. /2L ONLINE/

/autori është deputet i Parlamentit të Kosovës, nga radhët e Lëvizjes Vetëvendosjes/