LE T’NA PUTHË KJO DRITË E BEKUAR E KËSAJ DITE

LE T’NA PUTHË KJO DRITË E BEKUAR E KËSAJ DITE

Premierë poetike për lirinë tonë …

Sabit RRUSTEMI

LE T’NA PUTHË KJO DRITË E BEKUAR E KËSAJ DITE

Zgjohu e dashur
e kthjellu me ujin që t’vjen nga zemra e gurtë e këtij mali
ku e kemi lidhur jetën e fatin
prej Zanafillës e këndej

Veshi rrobat me ngjyrat e kësaj dite
e të kësaj kohe në prag pranvere

Hamë nga një thele bukë zezë
të kësaj toke të shtrenjtë
e lamë pak vend sa për nga një gotë ujë
e nisemi

Udhë kemi deri në atë Zemër Drenice e Kosove
ku na pret Buka e e jetës e e shpirtit
– Buka e Lirisë
e gatuar dhe e pjekur në oxhakun e atdhetarisë shqiptare
aty në Odën e Plakut të urtë e të palëkundshëm
me gjakun e të gjitha moshave
brezave
e kohëve

Mos merr lule as kurgjë tjetër pos vetes

Le t’na puthë kjo dritë e bekuar e kësaj dite
të ai vend i shenjtë flijimi

Pastaj
me dritën e bekuar të kësaj dite
me radhë le t’i puthim ata emra të përjetshëm lirie
me afshin më të thellë të shpirtërave tanë
njësoj siç jemi puthur në natën e parë të dashnisë

Po t’mos ishin këto flijime
me emra e mbiemra
me data të ndryshme të lindjeve
dhe me vetëm një ditëvdekje
ne nuk do t’ishim zgjuar pak më parë
në shtëpinë tonë
aty në tokën e gjyshit
e të dhjetëra gjyshërve të tjerë
as nuk do të prisnim në Trollin Tonë ndonjë pranverë

Hajde e dashur mos u skuq
puthë shlirë e me zemër secilin emër
secilin pishtar lirie që shndrit për ne
këtu e në qiell
e nga qielli i largët e i paarritshëm
shndrit edhe më shumë
mbi ne

I ngrohim këto shtëpiza të përjetshme lirie
në kutiza mermeti
me buzët tona
e gjakun që kemi nëpër dej

Po t’mos ishte kjo Zemër e Zjarrtë Drenice
nuk do t’ishin shkrirë ende ata akuj shekullorë
që kishin dimëruar jetërave tona
brez pas brezi

Pas këtij rituali nderimesh e puthjesh
deri në qelizat më të skajshme të qenieve tona
afrohemi e lidhemi për këtë shtizë të lartë
që mban dhe valëvit në nënqiellin e jetës sonë
atë flamur zemre
e puthemi
puthemi para gjithë botës
si shenjë mirënjohjeje e falënderimi
po për këto jetëra të pavdekshme
se
pa këttë flijim epik
as puthje këtu më s’do të kish

Puthemi e dashur
ashtu siç puthën tokën e na sollën lirinë

Për të gjitha puthjet e tyre për lirinë
ne puthemi për jetën
e për rilindjen e Dardanisë sonë
këtu në Zemrën e Kosovës
midis Drenice
në Prekaz

Abetare të jetës
e të lirisë sonë e kemi
dashni me shije mjalti
mëngjeseve pa fund

( 6 Mars 2021 )

KOMENTE