Koha për Poezi – Fatmir Arifi

Refuzo…

/Fatmir Arifi/

Refuzo…!
Ngrihu me furi kundër molepsjes,
që t`i (ri)forcosh energjitë, teksa kundron vdekjen!

Refuzo të shuhesh!
Vështrimi i zhbërjeve të mëdha mos t’na helmojë, por t’na e ashpërsojë formimin tonë krenar!

Refuzo të shuhesh,
edhe pse je i ç’kethur asaj rruge dhe, ndihesh i sigurt drejt shfarosjes!

Refuzo…,
se bërja e fatit përmes kundërshtimit të tij, është përfundimi prej fitimtari!

Refuzo të shuhesh,
duke t’u vizatuar shpirti yt në kufijtë e formës,
që së jashtmi ka dukje gjeniale, teksa së brendshmi, dergjet i shkërrmoqur!

Refuzo…,
Se askush nuk e kaloi universin në një sitë kaq të hollë si ti;
asnjëherë syri nuk ka qenë më i aftë si organ i kufizimit, e korniza, si simbol i përsosjes!

Refuzo…
dhe ngrihu, thuaj fjalen e fundit;
rreziku per të na rrokullisur në shtegun e sugjestioneve të ërrësirës po na troket…

Refuzo të shuhesh!
Ngrihu, mos e zvogëlo volumin shpirtëror kundrejt patetizmit të plakur që na rri mbi kokë…!

Ngrihu…:
bëje epokën tënde të madhe!