Ka momente që ta ndalin zemrën!

Nga: Arlind Vokshi

Sot, si çdo mëngjes, po vazhdoja iniciativën për vendosjen e Flamurit të UÇK-së në bizneset e Gjilanit.

Aty ku po vendosja Flamurin ishte ulur, një i moshuar.

I thashë: “Bac, të bëftë mirë kafja.”

Baca Shaban më falënderoi, kamerieri ndërhyri po ja shpjegon kush jam dhe pse kam ardhë ne biznes.

Si një zotëri i vërtet tha bac: “Unë me pa nuk muj po ne zemër e kam flamurin e UÇK-së”.

Baca Shaban e kishte humbur shikim diku qe 10 vite.

Po ju betohem… në atë çast më zuri toka. Nuk munda të flisja. Bëmë një fotografi bashkë, si kujtim i një burri që nuk e sheh flamurin me sy, por e mban përgjithmonë në zemër.

Në shenjë respekti dhe mirënjohjeje, ia dhurova Bacës Shaban një Flamur të UÇK-së, që ta mbajë si kujtim në shtëpinë e tij.  /2LONLINE/