Gjithëçka që fillon me inat, do të përfundojë me turp

Shkruan: Drilon MILAZIMI

/2L ONLINE/ – Institucioni dhe tempulli i demokracisë, po shndërrohet në një arenë të muskujve e gladiatorëve, në një arenë ku po instrumentalizohet shpifja dhe etiketimet të cilët po kalojnë deri në banalitet. Ka filluar të përdhoset dinjiteti i një deputeti – i cili është përfaqësues i popullit.

Gjithnjë e më shumë po legjitimohet dhuna dhe fyerja, dhe po distancohen nga gjuha e argumentetit dhe përballjes etike – verbale. Mes politikës dhe etikës – po e zgjedhin baltën në gjuhë, baltën në mendje, baltën në veprim. Realisht, Kuvendi është shndërruar në një Trekëndësh të Bermudës, ku të gjithve u lejohet të paragjykojnë, mirëpo ende s’është vërtetuar asnjë konkludim e etiketim i saktë.

Në të shumtën e rasteve, nëse përcjellet një seance plenare, krijohet përshtypja që janë duke folur të burgosurit e Alcatrazit – e jo deputetet e Kuvendit. Më shumë flitet e njolloset personaliteti i tjetrit në Kuvend, se sa në disa burgje botërore – mes personave me precedent penal. Këto veprime mbi gjitha nuk kanë qenë asnjëherë simbol i traditës shqipëtare. Përsëritja e shpesht e këtyre veprimeve, domosdoshmërisht e mbjellë këtë farë të kalbur në traditën tonë të pastërt.

Deputët, respektivisht – Opozita, në qoftë se dëshiron ta ndryshoj bindjen e qytetarëve karshi disa personaliteteve, atë duhet ta bëj me argumente. Mjaftueshëm është terrorizuar mendja e qytetarëve me shpifje ordinere. Mjaftueshëm është kontaminuar!

Rëndësia qëndron në faktin se qytetarët si shumicë durimin si një formë të dëshpërimit e kanë transformuar në vyrtyt. Po qëndrojn indiferent dhe neutral karshi përballjes e cila mund ta dërgoj shtetin buzë greminës. Kështu edhe ndodhi në seancën e fundit të Kuvendit. Me shumë ankth, vëmendje e dëshpërim i shikuan ato skena aspak të hijshme, me skenar të servuar nga disa deputetë.

Edhe trazirat e shkaktuara jashtë Kuvendin – duket se kanë qenë të orkestruara. Këtu shtrohet pyetja se në asnjë protestë të organizuar nga këta deputetë, apo parti politike – asnjëherë fëmijët e tyre nuk bëhen pjesë e protestës, mirëpo shfrytëzohen pak qytetarë për t’i përmbushur qëllimet e tyre. Nëse kauza është njëmend aq e madhe, përse më të afërmit e tyre mungojnë. Nuk po munden t’i bindin, apo nuk po dëshirojnë, sepse thellësisht idesë për protestë, e dijnë që janë gabim. Gjithëçka që fillon me inat, do të përfundojë me turp, thoshte dikur Benjamin Franklin! /2L ONLINE/