Demush Mehmeti (poezi)

NUK KAM ME FOLË

E di se ti vet ti
Do më kërkosh një ditë
Në një ditë
Kur mundë jet vonë
Shumë vonë
Do më kërkosh kot
Bash krejt kot
Jo s’do më gjësh
Për kuptimin e fjalës sime
Dhe në faqe portalesh
Do hulumtosh
Kur do jet shumë vonë
E s’do takohemi më
Do heshti dhe unë
Kur më nuk kam me folë!

RROTACION

Kjo kohë e sertë tekanjoze ecë e s’ndalon
Shalon buzëmbramje errësirë e hirtë
Dhe gjithë pamjen e sajë skëterr mynxyrë
Ngarkuar nga shumë re të turbullta
Heshtje rëndë plakosë vret e s’kthjellë
Shpresat di të na vetvritët dhe pa lindur
Fjala e mbetur në buzën tharë digjet
Qumshti nënës sonë plle në gji i shterron
Durimi rrëshqet e pelcet si derri në akull
Dita ikë me dritën mbretërin e sajë dorzon
Natës në radhë ja dorzon kuroren
Nata prapë do i dorzohet mengjesit të kthjellët
Dhe ditës plot shpresë tuj pritë në radhë

TË NDODHË NATYRISHT

Rrokullisen ndjenjat të hovshme si janë
Me turrin vruall i pandalshëm
Por si ortek bore në malin e djegur dhe thatë
Pritëm ditën merituar që lehtë s’ndodhë
Kalja shpresës qëndroj e palekundur
Ende po i presim gëzimin e pashijuara
Presin e presim një ditë të na ndodhë
E le të na ndodhë si duhet butësisht natyrisht.

UNË HALLI JEM

Nga shtrati dua të ngritem i freskët dhe kthjellët
Në atë qerpik mengjesi ta pushoj shikimin
Ti hapi krahët nën tingujt e muzikalitetet të ëmbël
Dhuruar nga rrahjet e zemrës sate melodie dashnie
Itëri të shkrihemë shkrihem ngrohtësie thithur nga gjiri yt
Nga ajo buzqeshja jote shprehi e magjishme
Thjesht do të ndihem si mbret i botes vet unë halli jem

KËNGË LOTI

Me një këngë loti dua të dëfrehem
Në rrjedhën e ti pastërti dua të lahem
Lirshëm të shfrehem mos të qahem
Të shprrallëm në vallen e festet së motit
E të ja them më të virgjëres këngë loti

DHE NË BËFSHA MËKAT

Kësaj të voglës
Vogëlsis sime që kam
Për çdo ditë
Çdo të lumen ditë
I rash e po i bie pash më pash
Fatin tim prap e dua
Dhe në koft fat krejt i pa fat
Të tillë krejt kështu si është
Pikën derti nuk kam
Dhe në bëfsha mëkat
Atë më të madhin mëkat
Njeriu mos të më kuptoj
I madh zot ani le të me gjykoj.

LE TË VJENË

Le të vjenë ditë e hyjnishme
Çë çdo ditë unë e pres
Shkurt e trup le ti bjen
Pa hamendje e pa hile le të vjenë
Në këtë tokë ku gjendur jemi
Le ta shtrij shtatin e vet
E të na ikë çdo natë e errët
Ta thej qafën krejt e me ka krejt
E le ta pëlcet një mëngjes i kthjellët
Syrin e turbullt le të naj këndellë
Të thithim ajri si dimë vet
Le të na del ai diell i ngrohët
Në të ngritët në kupë të qiellit
Plot shkelqim le të del
Të na e ngrohë e mos të na djegë.