Koha që ecën Ta parakalon naivitetin Dhe e kaluara troket në derën tande Me bagazhin e tmerrit mbi supe Dhuratë për ty O i mjerë Se sekuenca e ardhmërisë Të ka ngelë vizion statik Në motin zero Dhe ti shpreson se andrra,që andrron Të mos jetë ajo e gomarit!