Andrra e gomarit

Andrra e gomarit

/Xhelil ARIFI/

Koha që ecën
Ta parakalon naivitetin
Dhe e kaluara troket në derën tande
Me bagazhin e tmerrit mbi supe
Dhuratë për ty
O i mjerë
Se sekuenca e ardhmërisë
Të ka ngelë vizion statik
Në motin zero
Dhe ti shpreson
se andrra,që andrron
Të mos jetë ajo e gomarit!