20 400 gra e vajza të dhunuara gjatë luftës – nuk janë statistikë por gjenocid

Komiteti për mbrojtje sociale i Lëvizjes Vetëvendosje përmes një komunikate ka bërë të ditur se në çdo përvjetor të paqes, kur njerëzit i gëzohen lirisë dhe rikujtohen përpjekjet për çlirim, pashmangshëm na del përpara sakrifica njerëzore. Çmimi i lartë i lirisë së Kosovës, pati dy lloj figura të sakrificës, ushtarë të luftës çlirimtare dhe viktima civile. Përgjatë 16 viteve u angazhuam që t’i vendosim dëshmorët në lartësinë e duhur.

Mirëpo, nuk është bërë as përpjekja më e vogël për të shfaqur dimensionin e plotë njerëzor të luftës atë të vuajtjeve e sakrificës së viktimave civile me qëllim të dokumentimit të krimeve të Serbisë dhe kërkimit të drejtësisë. Të gjitha dëmet u kategorizuan në ato materiale dhe njerëzore të cilat më pastaj u reduktuan në statistika në mesin e tyre edhe 20.400 gra të dhunuara.

Gruaja përveç të tjerash është mishërimi i gjallimit të territorit social të kombit. Sulmi i qëllimshëm e sistematik mbi gratë dhe vajzat gjatë luftës është gjenocid. Deri më tani, institucioneve të Kosovës nuk i ka shkuar ndërmend të mbledhin dëshmi dhe të ngrenë akuza për gjenocid.

Përdhunime dhe forma të tjera të dhunës seksuale u përdorën gjatë luftës në Kosovë si armë lufte apo instrument i një spastrimi etnik sistematik.

Përdhunimet nuk ishin akte të rralla e të izoluara të kryera nga individë të forcave serbe e jugosllave, por u përdorën qëllimisht si një instrument për të terrorizuar popullsinë civile, për të zhvatur para nga familjet, dhe për të detyruar njerëzit të braktisnin shtëpitë e tyre.

Çdo lloj dhune seksuale është vrasje fizike dhe shpirtërore e llojit të vet dhe nga çdo rrëfim i të dhunuarave, të dalin para syve skena të tmerrshme, që kanë përjetuar viktimat në trupin e tyre. Rrëfimet e femrave të dhunuara në Kosovë fillojnë njësoj: “Me dhunuan forcat serbe…”. Dallojnë vetëm vendet: “Në shtëpi, në rrugë, në mal, në ndërtesë, në objekt shkollor…“. Dallojnë numrat:”1, 2, 3, 4, 5, 10-të…..”! Apo, kohëzgjatja: ”Një ditë, një javë, një muaj, dy…!”

Mijëra viktimave të këtij krimi të shëmtuar më pas u vranë, ndërsa mijëra të tjera që mbetën gjallë vuajnë të heshtura dhimbjen. Shumë prej tyre pas luftës humbën bashkëshortët, fëmijët, u përjashtuan nga shoqëria dhe sot vuajnë traumat shpirtërore.

Pas një dekade e më shumë, trajtimi i dhunës seksuale si krim i luftës më në fund ka gjetur mbështetjen institucionale, pasi që në Ligjin për Statusin dhe të Drejtat e Dëshmorëve, Invalidëve, Veteranëve, Pjesëtarëve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, Viktimave Civile të Luftës dhe Familjarëve të tyre, si kategori e veçantë e viktimave iu njoh edhe statusi i tyre si persona të dhunuar.

Po bëhet një vit që kur ligji për këtë kategori ka hyre në fuqi, por obligimet e nxjerra nga ky ligj ende nuk gjejnë zbatueshmëri si pasojë e neglizhencës dhe vonesave nga ana e institucioneve të Kosovës.

Zyrtarë qeveritar disa ditë më parë dhanë një arsyetim absurd për moskryerjen e obligimeve të dala nga ligji. Mosinteresimin e tyre për trajtimin e kësaj kategorie të dalë nga lufta e mbuluan duke u thirrur në atë që kjo çështje është e ndjeshme dhe e vështirë. Këto deklarata përveç që janë të papërgjegjshme, janë të pamoralshme, poashtu edhe e kundërligjshme. Vetë deklarimi i Qeverisë e vështirëson procesin duke i dekurajuar viktimat e abuzimit seksual dhe dhunimeve që të paraqiten në Komision, kurdo që ai të themelohet.

Lëvizja VETËVENDOSJE!përmes grupit parlamentar dhe aktivistëve edhe atëherë kur e iniciuam projektligjin vepruam me gjithë spektrin politik dhe shoqërinë civile, me të vetmin qëllim që kjo kategori të mbrohet me ligj. Komiteti për mbrojtje i Lëvizja VETËVENDOSJE!s sociale do të vazhdojë të jetë i angazhuar që drejtësia të vihet në vend për këtë kategori dhe përdhunuesit të vihen para drejtësisë.